Het hele verhaal
Islamitische Staat (IS) valt het woongebied van de Jezidi’s in Sinjar binnen om het volk te vernietigen. De zoveelste poging in de geschiedenis van de Jezidi’s dat er genocide op hen wordt gepleegd. Als volk met een eigen godsdienst hebben de Jezidi’s het zwaar te verduren in het overwegend Islamitische Irak.
IS vermoordt duizenden Jezidi ‘s ,verkracht en ontvoert vrouwen en kinderen en vernietigt gebouwen en infrastructuur in Sinjar. De overlevenden slaan op de vlucht en worden uiteindelijk opgevangen in vluchtelingenkampen in de Koerdische Autonome regio in Noord-Irak. De acties van IS slaan diepe wonden in de Jezidi-gemeenschap. Nog steeds zijn veel ontvoerde vrouwen en kinderen niet teruggevonden.
Marie-José van Leeuwen gaat als vrijwilliger werken in één van de vluchtelingenkamp voor Yezidi’s, Mam Rashan. Wat ze daar aantreft zijn veel beschadigde en getraumatiseerde Yezidi-vluchtelingen. Marie-José: “Ongelofelijk wat deze mensen hebben meegemaakt. Als je in hun ogen kijkt zie je de trauma’ en voel je het verdriet. Maar aan de andere kant hebben ze zoveel veerkracht en proberen ze er het beste van te maken. Ik had 400 blokfluiten meegenomen en gaf daarmee les aan iedereen die het wilde. Het enthousiasme en het plezier waarmee jong en oud muziek maakten zal ik nooit vergeten. Net als de liefde die ik er kreeg van de mensen. Een vredelievender volk is niet voor te stellen”
Marie-José leert in het kamp Mustafa Dakheel Sharaf kennen als de onderwijzer op het schooltje daar. Daarnaast is hij een belangrijke spil in het sociale leven in het kamp.
Nadat Marie-José terugkomt in Nederland besluit zij om de Jezidi’s in het kamp te helpen met de inzameling van kleding voor hen. En met succes, want inmiddels zijn er al meerdere vrachtwagens naar het gebied gegaan. Omdat de kinderen dol zijn op voetbal zit er ook sportkleding bij. Mustafa zorgt vervolgens voor de distributie onder de bevolking.
De autoriteiten beginnen met het ontruimen van de kampen en dragen de Jezidi’s op om terug te keren naar het oorspronkelijke leefgebied Sinjar. In het gebied zijn de diepe sporen van het geweld echter nog aanwezig. De sociale en de fysieke infrastructuur zijn nog niet hersteld. Veel huizen, culturele en religieuze gebouwen maar ook schoolgebouwen zijn geheel of gedeeltelijk verwoest. En geld voor de wederopbouw is er niet of nauwelijks.
Verbazingwekkend en bewonderenswaardig hoe groot in deze moeilijke omstandigheden de veerkracht is van de Yezidi’s. Ondanks het grote verdriet en de trauma’s proberen ze met wat er is het eigen leven maar ook de gemeenschap in zijn geheel zo goed en kwaad als het kan weer op te bouwen. Eén van de drijvende krachten daarin is Mustafa, die vorig jaar ook is teruggekeerd in Sinjar. Waar veel Jezidi’s inmiddels in andere landen hun toevlucht proberen te zoeken kiest hij ervoor om met zijn jonge gezin te blijven en zijn gemeenschap te helpen waar het kan.
Mustafa heeft een droom. Die droom heeft te maken met de jongste generatie Jezidi’s. Hij ziet hoe moeilijk zij het hebben en wil ze helpen in hun ontwikkeling. Zijn droom is om in zijn dorp Borek een centrum op te richten voor de kinderen van 3-6 jaar. Het centrum biedt de kinderen niet alleen een lesprogramma, maar ook bijvoorbeeld een maaltijd tussen de middag en een programma gericht op de fysieke en mentale gezondheid. De kinderen worden hiermee geholpen in hun ontwikkeling en zijn beter voorbereid op het vervolgonderwijs. Alles gericht op een betere toekomst voor de kinderen en daarmee ook voor de hele gemeenschap.
Marie-José heeft met eigen ogen gezien met welke drive Mustafa probeert om zijn volk te ondersteunen. Wij willen Mustafa helpen om zijn droom te verwezenlijken. Maar we kunnen dat niet alleen. De eerste stap is om het gebouw dat Mustafa voor ogen heeft op te knappen en geschikt te maken als kindcentrum. Daar is veel geld voor nodig, de schatting is ongeveer € 10.000,-. Mustafa staat in de startblokken om aan de slag te gaan, maar heeft de middelen niet. We hopen dat u financieel wil bijdragen om Mustafa’s droom te realiseren, de kinderen te helpen en daarmee de gemeenschap een zet in de goede richting te geven. Uiteindelijk heeft de jeugd de toekomst!
Elke bijdrage, klein of groot, is welkom. Alvast enorm bedankt!!
Marie-José en Klaas-Jan van Leeuwen
